مرز میان خدمت و قدرت، چرا برخی صندلی را رها نمی‌کنند؟

در سال‌هایی که انسان باید به نتیجه عمر خود نگاه کند برخی هنوز چنان در عطش قدرت غرق‌اند که حتی حقیقت زمان را هم نمی‌بینند. گویی تجربه و سن نه باعث بصیرت شده و نه موجب توقف در مسیرهای بی‌ثمر
دوران مسئولیتی که می‌توانست فرصت خدمت باشد بدون اثر ماند وعده‌ها به نتیجه نرسید و دستاوردی که مردم لمس کنند دیده نشد.
ادامه‌دادن چنین مسیری نه نشانی از خرد دارد و نه احترام به گذشته‌ای که از آن دفاع می‌شود.
گاهی لازم است انسان بپذیرد زمان دست‌کشیدن از صندلی‌هایی که جز توهم تأثیر، چیزی به همراه ندارند.
فرصت بازنشستگی فرصتی کمیاب است فرصتی برای جبران، برای اندوختن ذخایر برای آخرت